About Letty-Ann

Ek is mal oor mense en woorde.

Dis nou jóú Beurt!

Stephen en Franklik Covey verstaan die kuns om mense aan te spoor tot meer effektiwiteit. Een van die tegnieke om empatieke luistervaardighede aan te leer is om die verteller nie in die rede te val as hy “The Talking Stick” in sy hand vashou nie!

Maar wat het dit met twee kommunikasie kundiges, twee aptekers, ‘n sielkundige, ‘n kleuteronderwyseres en ‘n bejaarde weduwee te doen?  Jy gaan nóú hoor…

Saterdagaand het hierdie vriende mekaar vinnig en deeglik aan tafel leer ken. ‘n 8-sitplek tafel, maar hulle was net 7.

By die oop sitplek aan die kop het daar 3 beelde gestaan; sommer deel van die tafelrangskikking. Onopvallend, maar daar.  Soveel so dat niemand eens daaroor kommentaar gelewer het nie.
Maar na die sop en sjerrie, die hoofmaaltyd en ‘n gebakte poeding met vla en ‘n koppie moerkoffie het die gaste met nuwe oë na die drie beelde gekyk.

Die Indiaanse uitgekerfde totempaal (regs onder in foto) was nie deel van die uitstalling nie, maar daar het die idee van die epiek ontstaan. Covey se praatstok!

Elke beeld het ‘n rondte gedoen en elke gas kon sy storietjie aanlas sodra hy die beeld in die hand het. Jy het natuurlik ook die opsie gehad om uit te sit!

‘n Wonderlike wêreld ingekleur deur elkeen se belangstellings, ervarings en karaktertrekke het spontaan ontstaan en ons is in die proses met mekaar se filosofieë, ideale en humor verryk.

Almal het deelgeneem.  Dis nou almal behalwe die bejaarde weduwee wat ons so 30 jaar vooruit is.  Gezina het seker gewonder waar die jare is toe hulle nog saans huiskonserte gehou het.

Wel, dit was ‘close’!

ABBA-partytjie (Agter die Skerms)

Hierdie trio toets die klank.

Ons is ‘n groep vroue, bloggers, en tussen ons klompie het ‘n dorp ontstaan, Rebusfontein. Iewers in Suid-Afrika. Iewers in ons lieflike land.
Hierdie hoofstuk sluit by ‘n menigte voriges aan. Jy sal dalk frons, jy sal dalk wonder. Ja, Rebus bestaan. Vir ons, en dalk vir jou.
Rebus is ons wegloop-plek, en soms ons wegkruipplek. Maar feite is, Rebus is ONS s’n.
As jy ooit lus is om deel te word, om deel te neem, sê net, en jou droom sal bewaarheid word.

………………

Volg skakel https://fresh.inlinkz.com/party/7978d243e406473ca23727d75a9a2a46 om by die Inlinksblad te kom waar al die stories in hierdie reeks gelys word.

Seegogga, Aalsie, Positief, tannie Frannie, Appeltjie, WoordNoot, Trommeltjie, San, VirgoC, Toortsie, Sonell én Scrapy vaar in Toortsie se 70’s kleretas in en rol hulle oë, vat-vat aan die uitklokbroeke en lê teen hierdie tyd soos hulle lag.

Dit klink asof iemand planke daar buite rondsleep en is dit dan nie Danie wat so uitbundig blaf nie?  Dit moet Una wees wat besig is om die platform vir die ABBA partytjie bymekaar te skraap.

Sjoe,Una’tjie kan mos nie so alleen swoeg nie! Almal behalwe Toortsie, wat sukkel om uit haar laaste mondering te kom, gaan uit en help Una met verhoog bou.  Una is sigbaar verlig en Danie stap sleepvoet weg.  Die Goue Vroue het sy speletjie kom bederf.  Hiervan is die opgewonde vroue (gelukkig) heeltemal onbewus.


Appeltjie gaan haal gou ‘n paar helder ligte sodat dié wat wel gaan optree in die kollig(te) staan.

Positief het iewers gelees hoe mens die effek van ‘n rookmasjien kan naboots en blaai verwoed deur haar doen-dit-self handleidings…sy is gou huistoe vir haar navorsing.

Seegogga is besig om ‘n program te teken en San is net betyds om die itemlys saam te stel.

Aalsie moet sorg vir die klanktoerusting en sny ‘n lyn na Twins’ Cottage toe waar Tommie haar stertswaaiend inwag.  Hy kan sommer aanvoel hier kom ‘n groot lawaai.

Die res van die goues staan hande op die heupe hulle handewerk en bewonder. Interessant hoe gou jy ‘n verhoog kan opstel as almal fluks saamwerk.

Scrapy span ‘n tou oor die breedte van die verhoog en maak ‘n seebal vol blinkers daaraan vas. Of dit in die rondte gaan draai is ‘n ander vraag! (Dalk laat ons klomp ABBA ‘fans’ dit draai). Gelukkig was tannie Frannie so oulik om ‘n leer uit haar stoor te gaan haal.

“Eskom moet ons nou net nie vanaand drop nie”, sug Trommeltjie,” julle weet, my stem dra nie meer so sterk sonder ‘n mikrofoon nie.”  Woordnoot het gelukkig nie dié probleem nie.

Hier wys Karen Mason, Louise Pitre, and Judy Kaye in MAMMA MIA! hoe dit gedoen word.

“En die boogskutters is afhanklik van die kolligte”, skater Virgo-C tot die drie boogskutters se konsternasie.

Sonéll kry die spulletjie onder beheer.  Sy is, danksy haar jong kinders, konsert fiks.

Dinamika duur voort

Hier sit hulle. ‘n Handjie vol bekwame plattelandse vroue in die ateljee van Bredasdorp se gemeenskapsradio in gesprek met die uwe, destyds die aanbieder van die program, Kloutjie by die Oor.

Hulle het om die beurt leiding geneem by die Kaaplandse Vroue Landbou Vereniging se Tak op Bredasdorp.

Hierdie ateljee het lank laas soveel dinamika rondom ‘n enkele mikrofoon geakkommodeer.

Senusagie Ontpop!

Hulle is vandag weg maar orals is daar tekens dat hulle hier was! Die groen spuitnaald in die kombuis stuur flitsgedagtes van week één op Struisbaai deur my kop. ‘n Senusagie wat mamma-mamma kerm en eers ‘n loopneus en toe ‘n loopmaag ontwikkel het. Oupa en ouma wat laat Sondagoggend antibiotika gaan soek, mamma wat die nat neusie uitsuig sodat snip kan asemhaal en grootmense wat moet leer wanneer om saggies te praat sodat die peutertjie asseblief net kan slaap.

Week een en ‘n groot gedeelte van week twéé was vir alle partye ‘n kultuurskok, maar week drié was ‘n wonderlike deurbraak van armpies in die lug om opgetel te word, skoene wat aangedra word en woorde wat netjies gena-aap word. Ons kleinkind wat in Oostenryk ‘n kortkop voor die pandemie gebore is het mettertyd sosiaal ontdooi, selfs begin ontpop in ‘n aandagvraatjie wanneer sy haar oë toeknyp (en net bietjies-bietjies loer om te sien of ons nog vir haar kyk). Dan lag sy uit haar maag ‘n diep gromlaggie en wip op en af. Nina is weg, so ook die los ivoorstukkie van ons klavier se klawer, die letter ‘d’ by ons boonste trap (daar staan ‘d-r-o-o-m-l-a-n-d’ teen die nege trappe oppad slaapkamers toe) “en”… soos Oupa sê…”die ergste is hulle weet nie dat hulle droogmaak nie!” Nou mis ons die stemmetjie en haar mamma, maar ons weet haar pappa verlang en gun hom sy patroon wat intussen sterker loop, ‘n groter verskeidenheid kos eet en self op haar fietsie klim.

Wat sê die Boere?

https://fresh.inlinkz.com/party/6640e82546594147b4ef78a3de36e871

Dis die aand van die bal.

Al die Goue Vroue blom in hulle glansryke balrokke. Tannie Frannie het selfs ‘n miniatuur tiara op haar witgrys hare. Daar hang ‘n sweempie spanning te midde van die opwinding. Die Goue Vroue sit in afwagting vir die oplossing van die brief in Seegogga se handsak maar belangriker nog…die koning maak vanaand staat op hulle oplossing vir vrede.

Wat laasgenoemde betref vra Woordnoot ,”Wat sou die Boere gedoen het?”

Almal -selfs die Europeërs- praat met die hoogste lof van ons ou Boeregeneraals.  Die “Bittereinders” van die 1900’s.  Soveel so dat mens sou reken hulle het die Anglo-Boere-oorlog gewen, maar hulle hét nie.  Dat hulle galant geveg het teen Britse imperialisme, vroue en kinders en eiendom vir die vryheidstryd opgeoffer het en internasionale respek verwerf het en tóg die roer verruil het vir vredesonderhandelinge was grotendeels toe te skryf aan die feit dat hulle onderskeid kon tref tussen “Vryheid” en “Vrede”.

Soos die verhaal van die vrou en die kindergraffies wat Trommeltjies aan die wonder in haar boonhuis gesit het, het die Boere ook hulle Emily Hobhouse gehad wat haar oor die lot van die babas (en vroue) ontferm het.

Vir Theo moet die Koning opdrag gee om ‘n verdrag van vrede met die Griekse afgevaardigdes op te stel.

Terloops, Theo se oupagrootjie is die blonde baba waarna die vergeelde brief verwys.  Hy was die liefdeskind van Theo se voorvader en die destydse Griekse koningin…vandaar die onmin tussen die twee koningshuise.

Onmin wat tot herhaaldelike onrus lei.  Dis binne die koning se vermoë om vrede te bewerkstellig.

Baie Vrae, Min TYD

Woordnoot het met haar kers-verjaardagpartytjie vir ons elkeen ‘n pakkie in die hand gegee en ons saam genooi na ‘n Learjet wat saggies op Rebusfontein kom land het en ons voor hierdie lieflike kasteel kom neersit het. In ons pakkies was daar vir elkeen ‘n sleutel …my sleutel het die deur aan die onderent van die ingangsportaal oopgesluit.

Lees van elke sleutel hier https://fresh.inlinkz.com/party/6640e82546594147b4ef78a3de36e871

Pers word tradisioneel geassosieer met koninklikes.  Pers is ook geestelik, romanties en geheimsinnig.

Indien enigeen nog sou wonder, mý sleutel het ál hierdie assosiasies ontsluit.

My kasteelkamer se geheimsinnigheid was vasgevang in die deur wat agter die reuse fotoraam verbloem is.

Of sou die geheim agter hierdie skildery skuil?

Dit was geen vreemde verskynsel om ‘n versteekte ingang wat lei tot geheime vertrekke in kastele, paleise, huise van welgesteldes of selfs in kloosters aan te tref nie.

Seegogga het op die geheime verbleikte brief afgekom waarin staan”…. My trane ken geen perke nie. My pragtige blondekop babatjie…..”. As die brief nie reeds in haar aandhandsakkie was nie, het ek gouer een en een by mekaar gesit. Vir Appeltjie het ek gladnie teëgekom nie want ek het met die geheime ingang in presies dieselfde vertrek as Seegogga beland. Natuurlik was dit iets wat eers later sou uitkom met Seegogga se beskrywing van die vertrek en die skryftafeltjie tydens die koning se bal.

‘n Baie onlangse whatsapp video oor die Britse koningin se skoonma, Prinses Alice, het my nietemin op ‘n interessante spoor gebring. Sy is in 1903 met ‘n Griekse Prins getroud (hy was glo ‘a ladies’ man’). Hulle het vier dogters gehad en laaste een seun … Prins Philip van Brittanje.

Alice was as gevolg van haar intense Grieks Ortodokse geloof geneig om heilige ervarings te beleef – in so ‘n mate dat sy as onstabiel gesertifiseer is en in 1930 vir ‘n periode van drie jaar in ‘n Switserse inrigting opgeneem is. Nadat sy ontslaan is het sy ‘n non geword, haar eie klooster begin en haar volle gewig onder die armes ingegooi. Sy het sedert 1967, die laaste drie jaar voor haar dood, in Buckingham paleis by haar seun en sy gesin gaan woon.  Sy was brandarm. (Bron: Accidental Talmudist Wisdom for All).

In dieselfde era het ‘n ander tragedie in ‘n soortgelyke gesinsamestelling plaasgevind.

Die laaste Russiese tsar, Nicholas II se vrou, Alexandra was Russies Ortodoks en ‘n sterk aanhanger van die Russiese monnik-geneesheer, Rasputin. Die hele Romanov gesin is die aand van 16-17 Julie 1918 deur terroriste onder die leierskap van Yakov Yurovsky in Yekaterinburg geskiet en met bajonette doodgesteek. (Bron:Wikipedia Execution of the Romanov Family).Hulle het toevallig ook eers vier dogters gehad en laastens ‘n seun.

My kop maal nog steeds oor al die moontlike verklarings van die geheime deur.  Ek moet binne ‘n uur by die bal aanmeld.

Toe skielik val dit my by van wat Frannie vertel sy gehoor het toe Claudia haar vertel van die kasteel met al sy mense en intriges.  Frannie weet alles van Alexi die Griekse geneser en haar liefie Theo, hoof van die koning se soldate. Sy weet van die aanval op die kasteel drie weke vantevore en die politieke onrus in die land. Sy weet dat die koning en koningin vanaand ‘n spesiale fees vir die Goue Vroue aanbied, omdat hulle hoop dat hierdie klompie vroue sal kan help om die onrus te laat bedaar. (Bron: Tannie Frannie se ‘Kasteelstorie’.  Inlinkz skakel: https://fresh.inlinkz.com/party/6640e82546594147b4ef78a3de36e871).

Alexi was nie dalk die afstammeling van ‘n Griekse pierewaaier nie? Ek sug.  Dis absurd! Tóg vermoed ek die antwoord sal ‘geestelik, romanties en geheimsinnig’ wees.

Ek peusel behaaglik aan die moerbei, pruim en rooipers granaatjie in die skinkbord waarop my glas Cabernet Sauvignon staan en asem skep.

Vanaand sal ons almal hoor wat die geheim is.

Vervolg…

Van Lugkastele na ons Goue Aarde (Kalenderstories)

Ons is ñ groep vroue, bloggers, en tussen ons klompie het ñ dorp ontstaan, Rebusfontein. Iewers in Suid-Afrika. Iewers in ons lieflike land.
Hierdie hoofstuk sluit by ñ menigte voriges aan. Jy sal dalk frons, jy sal dalk wonder. Ja, Rebusbestaan. Vir ons, en dalk vir jou.

Volg hierdie skakel om by die Inlinks te kom waar al die stories in die regte volgorde verskyn: https://fresh.inlinkz.com/p/e510564f63d7492b9d9a4654518443afhttps://fresh.inlinkz.com/p/e510564f63d7492b9d9a4654518443af

Vervolg…ons begin met ‘n verwerking van die stertkant van Una se kalenderstorie:

Die klok slaan 12 uur, en Una, WoordNoot en Trommeltjie loer oor hulle skouers. WoordNoot en Aalsie se foto is geneem. Una het haar broodjie leer bak.

‘Saggies julle, moenie skrik nie. Dis net ons…’, fluister  Una.

Toortsie, Seegogga, San en Positief  kom gebukkend aangesluip en ek volg agterna.

‘Die ander ruim op.’

Vir ń oomblik voel Una skuldig, maar net vir ń oomblik. Sonell, Adri, Christa, VirgoC en tannie Frannie gaan vies wees. Darem kan ons hulle laat weet as ons in die moeilikheid raak.

‘Almal, maak toe julle oë, ons gaan maan toe skiet.’

Ons land redelik bo-oor mekaar daar aan.

My oë rek. Daar wag die ander goue vroue ons sowaar in!

‘Dink julle lot nou wraggies julle kon ons agterlos om alleen skoon te maak,’ sê Appeltjie kliphard.

‘Kyk daar. Ek gaan soontoe.’ Una’tjie is nou op haar stukke.

“Una, nou wil ekke verder vertel”, sê Aalsie ongeduldig.  “Die tyd het aangebreek dat die maan soos mis onder die son verdwyn.  Terug aarde toe!”

‘Ek bring vir jou ’n sonneblom uit Bethlehem
En gee dit water op Bloemfontein’

Hierdie refrein maal deur my kop.

My gedagtes gooi ‘n wye draai.  Terug na die sonneblomlande waar ek weer eens my gesig in die rigting van die sonneblomme draai en ek voel die sagte hitte van die son.

Terug in die werklikheid val dit my by…die uitdaging is nie bloot om ‘n kalenderfoto te plaas nie, ek is veronderstel om my Rebus-kookklasresep hier te deel.  Gelukkig ken ek my gunstelingresep uit my kop.  Dis ‘n Turkse pilaf. Dit werk so:

Braai 1 groot ui in sonneblomolie!
Voeg nou een vir een skaapribbetjie by, sout dit en braai tot bruin. Skep gaar ribbetjies uit en hou eenkant.

Braai 2 koppies rou rys en amandelvlokkies in die vet van die ribbetjies wat in die platboompot agter gebly het.

Sodra die rou rys bruinerig gebraai is, voeg die volgende 3 gedroogde kruie by: roosmaryn, marjolyn en pietersielie (en as jy kruisement het, voeg dit ook by).

Gooi 4 koppies kookwater en tamaties wat in blokkies gekap is hierby.  Los ‘n Oxo blokkie op in ‘n eetlepel kookwater en roer by vir ekstra geur.

Skep die bruin gebraaide ribbetjies bo-op die gegeurde rys en laat die rys kook tot gaar.

Nou kan Rhebus se Goues aansit vir ‘n koninklike ribbetjie-en-rysgereg en hierdie besonderse verjaarsdag saam vier.

Una se gedagtes dwaal nog steeds tussen die lugkastele en die maan rond, maar die res van die Goue Vroue trek haar subtiel in die gesprek in.  Niks kom by ‘n groep vriendinne om ‘n bord kos nie. Die boogskutters, dis nou sodra hulle ‘by’ is, is vrygewig met hulle tyd en aandag en slaag daarin om elke persoon te laat voel asof hy die middelpunt is, veral as hulle saam intellektuele argumente en filosofiese idees deel.

Word Vervolg

Paddas in Port Louis

Die paddas in Port Louis
sit ‘n hele koortjie op een reuse, ronde blaar…

Pampelmoes is ‘n ou botaniese tuin en
die lelies bereik tussen Desember en Maart hul kruin maar as jy ander maande daar sou stap gaan jy nog steeds reuse waterlelieblare sien

Mauritius is ‘n vliegkaartjie ver en
daar het al ‘n vliegtuig op die sand gaan vlerksleep – dit lees ek in Huisgenoot,
so as jy bang is vir vlieg, klim op ‘n skip
sodat ek en jy saam op die blare kan wip

Opmerking:Die omtrek van een blaar is 2-3m.

Die Genot van Borduur

Dit was die jaar 1984.

Met my eersteling oppad het ek heelwat tyd op hande gehad. Ver van my familie en baie alleen tye was my voorland want die Vloot was baie bedrywig en my man was die kaptein van ‘n skip.

Ons het die gewoonte gehad om naweke in boekwinkels rond te hang. Gelukkig so want dis daar waar ek die naaldwerkboek vir ‘n leeftyd raakgesien het. Ek moes dit koop! Ek hét.

Ek moes my sinvol besig hou. My ma was altyd besig met die een of ander handwerk, so toe ek die patroon vir ‘n geborduurde kussing in ‘n naaldwerkwinkeltjie sien het die dagte aan borduur by my opgekom. Maar waar begin ek? En hoe maak jy die verskillende borduursteke?

Ek is dadelik boekrak toe. Die boek het ‘n wye verskeidenheid van steke en dit was jare voor selfone en YouTube. Elke borduursteek is in vele variasies geskets en in detail beskryf. Dit was ‘n wonderlike leerskool. ‘n Kreatiewe uitdaging.

Ek is die volgende oggend terug naaldwerkwinkeltjie toe. ‘n Piepklein plekkie, stampvol van borduurpatrone en laaie vol borduurgare. So is ek vir drie maande elke dag soontoe. Dit het my presies drie maande gevat om genoeg geld bymekaar te skraap om die borduurpatroon (met gare!) te gaan koop.

Vir drie maande lank het ek met hartkloppings gaan seker maak die lap is nog daar want ek het my hart op die toneeltjie gesit. En toe kry ek dit.

Terug by die huis het ek elke moontlike borduursteek in gestudeer voor ek dit noukeurig toegepas het. Ek onthou nog goed hoe ek ‘n hele aand aan die kleinste seuntjie in sy vlootblou pakkie se omrol sokkies geborduur het. Bruin baksteenstekies.

Die proses was pynlik tydsaam maar uiters bevredigend. Hoe meer vaardig ek geraak het, hoe meer waaghalsig het ek met kleurkombinasies geword. Die eindproduk was briljant. Soveel so dat drie van my vriendinne van vyf-en-veertig jaar later almal dieselfde ontwerp wou borduur.

Ons borduurprojek was wonderlik want ‘n VLV-lid met Springbokkleure in BORDUUR het ons al die fynere borduurkunsies geleer en sedertdien pak ons die een borduurprojek na die ander aan.