O, Sokkies!

Ons nuutste Goue vrou se blog, sketchyanecdotes, het my geïnspireer om my sokkiestryd te deel.

Kyk, my ma het my baie dingetjies geleer, maar my leer brei met 4 kort naalde, dié het sy liewerste geblaai.  Geduld loop nie sterk in ons familie nie.
So kom dit dat ek op my oudag die innige begeerte ervaar om ‘n paar wolsokkies te brei.
My ma is nie meer met ons nie.  Ek sien haar in my verbeeldingsoog glimlag oor die blote gedagte!
Nietemin; in ons ou plattelandse dorpie is daar menige knap vrou wat – sommer uit die kop uit – wolsokkies kan brei.  Gelukkig het so een oor my pad gekom, vir my ‘n sokkiepatroon in die hand gestop, my dun wolle een kyk gegee en die ‘2-ply’ met die wolmerk op die wolbandjie uitgekies.

“Dis reg vir sokkies”, het sy laat hoor en op die koop toe vier nommer 14 breinaaldjies ingespan, 64 steke opgesit en die steke sodanig tussen drie van die breinaalde verdeel dat daar met die ekstra los breinaald ribbing gebrei kan word.  Twee regs, twee aweregs.  3 duim lank!

Dis toe ek oorneem en met oorgehaaldheid aangaan wat die gedagte my na so twee rye tref…maar ek brei dan nou net met twéé naalde!

Alles word losgetrek en die 64 steke word van voor af opgesit, tot vervelens getel en afgeglip –  20 steke heel links op pen 2, 24 steke heel regs op pen 3 en 20 steke wat geduldig bly sit op pen 1.

En dis hier waar die sports van voor af begin.

Dàn is die steke nie meer ‘n gelyke getal nie en word daar vervaart na die verlore steek gesoek, dàn glip die steke van die voltooide ry op pen 3 af.

Na sewe vasberade rye kom ek agter dat die 3 breipenne nie ‘n driehoek vorm nie.  Ek het op die verkeerde kortnaald aangegaan.  As dit nie ‘n driehoek vorm nie, word die sokkie nie in die rondte gebrei nie.  Uittrek! Dis die enigste genade.

As dit nie was vir die pragtige patroon en die unieke Duitse wol nie, het ek baie beslis nie weer probeer nie.

Ek skep toe maar weer asem en pak die 64 steke van voor af aan.  Teen hierdie tyd skud my man net sy kop en sê glimlaggend, “Wag, laat ek liewer loop.  Netnou is dit mý skuld!”

Ek beur moedig voort en voilà!

Twee aande op ‘n Rovos Rail Trein na Pretoria


Rovos Rail het ‘n “special”.


By die Rovos Rail gebou by die Kaapse stasie gee ons uberdrywer die aflosstokkie oor aan ‘n Rovos gasvrou.

Rooitapyt!
Palm Strings violiste speel ononderbroke.


Rohan Vos, eienaar van Rovos Rail, heet almal persoonlik wekom.
Name word uitgeroep en gaste word per wa uitgeneem trein toe.


Die kompartement is lieflik met houtafwerking en paisley slaapbanke.


Ontmoet die Bothas in die sitkamerwa.  Hulle is jonger as ons (56).  Ons deel ‘n etenstafel dwarsdeur die treinrit.  Gesels lekker.

1ste ekskursie is Matjiesfontein.  Sing lekker saam met Mary-Ann en met Johnny voor die klavier.

Aandete is formeel en al die gaste is uitgevat.  Ek met my nuwe swart kant bolero oor die lang swart rok.  Danie met sy rooi strikdas wat hy op Bredasdorp by die China shop gekoop het (1 van 3).

Na ete het ons heerlik in ons kamer gestort en gaan slaap.
Elektriese komberse!
Sondag is dag 2 op Rovos.

Bly lekker lê met die trein se ritmiese gesus.  Ontbyt was van 7 tot 10 beskikbaar.
Ons het gelees en ontspan in die kompartement tot middagete.
3 uur gestop in Kimberley.
Met toerbussies na die groot gat.  Doen besigtigingstoer en bekyk diamantjuwele.

Speel Scrabble in die sitkamer totdat die aandete gong lui.
Kuier tot laat met die res van die treingaste.
Ontdek die kroeg en knoop geselsies met toeristeleiers van Kenia en ‘n egpaar van Tokai aan.


Sjampanje, sjokolade en ‘n opgemaakte bed lê en wag.
Verwagte tyd vir aankoms in Pretoria is Maandagmiddag 5nm.
Speel die beloofde potjie skaak na ontbyt in die lounge, lees in die kajuit en rus uit voor ons middagete met ‘n verskillende glas wyn by elke dis waarna ons weer sal kom rus!

Ons het ure in die sitkamerwa gekuier en het tot laatnag gewag om ons eindpunt te bereik. Die pluspunt hiervan was dat ons by mense uitgekom het wat ons van g’n kant geken het nie.

Uiteindelik by ons hotel…’n splinternuwe hoogtepunt!

Goue Vroue Trouetoer #5:Villa, Grotto, Pinocchio & sowaar! George Clooney

Dis middernag. Ons is nog effe gedisoriënteerd maar genadiglik ongedeerd nà die sneeustorting in die Switzerse Alpe en nou staan ons op Zurich se stasie.

Die Goue Vroue is al weer op pad na ‘n nuwe avontuur! Op pad na ‘n troue toe, moet hulle eers ‘n paar stoppe maak. Klik hier en toer saam. Verwag ook sommer die onverwagse.

https://fresh.inlinkz.com/party/7e01efcc06e4463da97c16ec33eb9429

********************************************

ZURICH NA VENESIË
Die treinrit van Zurich na Venesië duur presies 6 ure en 7 minute.  Aalsie het vir die hele groep kaartjies op die laaste trein uit Zurich om 00:08 bespreek.  Hulle kon die hele ent slaap inhaal want daar het ‘n besige reisprogram op hulle gewag.

VENESIË
Venesië is op ‘n 100 klein eilandjies in ‘n strandmeer in die Adriatiese See gebou.  Almal weet van Venesië se waterstrate. Die Goue Vroue is in ‘n bus vanaf die stasie na die besige terminus waar die watertaxi’s (vaporetto’s) wag.  Langs die seestrate staan imposante Renaissance en Gotiese paleise.  Die vaporetto neem die uitbundige vroue na die Piazza San Marco, waar hulle die St. Markus Basilica besoek.  Gelukkig is daar nie nou ‘n groot toergroep nie en kan mens gemaklik in die katedraal rondstap.  “Die Bizantynse mosaïekwerk is onvergeetlik”, fluister Seegogga hees.

Daar is heelwat toeristewinkeltjies, restourante en duiwe op St. Markusplein maar die grootste aantrekkingskrag is die musikante wat rondom die groot vleuelklavier staan en die allermooiste, welbekende klassieke musiek maak.

Tot die Goue Vroue se ontnugtering draf Toortsie na die vleuelklavier aan die oorkant van die plein, begin daarop tokkel en Woordnoot sing luidkeels saam,
” Will you still need me, will you still feed me  when I’m sixty-four!” 

Toe Appeltjie voor die vleuelklavier inskuif en die eerste amkoord van haar komposisie vir Camilla en Lorenzo se troue speel, staan die res van die Goues agter haar en sing harmonieus saam.  Die groep Suid-Afrikaners kry vinnig momentum! Appeltjie val telkens in en draf die eerste agt bladsye van die F.A.K. foutloos deur voordat die Italiaanse polisie ingryp.

Gelukkig plaas Venesiërs ‘n hoë premie op toerisme en Aalsie bestel vir elke vrou ‘n oranje Aperol Spritz- drankie ‘op die huis’ (hulle moes net vir die stoele, waarop hulle die afgelope halfuur sit, betaal). 

Na ‘n uitputtende dag is die spulletjie terug met die eerste watertaxi wat hulle na die besige terminaal van toerbusse kan vat.  Die volgende been van die vervoerskema is ‘n historiese busrit.

“Die afstand van 339,6 km sal binne 4 ure gedek wees”, sê Ekmyselff en die Goue Vroue, wat ‘n studie gemaak het van die roete, lig die historiese hoogtepunte van elke dorp waardeur hulle ry uit.  Elkeen het vooraf ‘n enkele dorp op die Italiaanse roete instudeer!

VERONA
Hier is ‘Romeo en Juliet’ se 14-eeuse woning met die klein balkonnetjie bo die binnehof”, sug Sonéll.

BRESCIA
“En hier was lank gelede ‘n klooster, maar staan nog ‘n kasteel kompleet met hangbrug”, kom dit in verwondering van Frannie.

BERGAMO
Die oudorp, Città Alta, met sy keisteen strate is omring deur Venesiese mure.
“‘n Mens het ‘n kabelkarretjie nodig as jy oor die mure wil sien”, merk Virgo-C droogweg op. Die kapel met sy 18-eeuse fresco’s het die tye oorleef – so ook die Visconti familie se beeldhouers wat sedert 1387 die ‘quarry’ besit en die katedrale in stand hou.

MONZA
Hier staan die Monza Katedraal, met ‘n 16-eeuse kloktoring, ‘n klassieke koninklike villa, ‘n park vir jagdoeleindes en die 1922 Autodromo Nazionale, ‘n Formule 1 renbaan”, diep Una haar nuutgevonde kennis op.

“Monza lê baie naby Milaan”, roep Positief (wat op die GPS kyk) opgewonde uit.

“Ja”, sê Aalsie nonchalant, “ek het klaar ons vliegtuigkaartjies van Milaan af terug Suid-Afrika toe bespreek.”

COMO
“Die Tempio Voltiano museum is opgedra aan die Italiaanse fisikus, Volta”, lig Ora ons doodluiters in.

LAKE COMO


“En hier eindig die rit!”, sê Kameel.

Die Y-vormige Lake Como is ‘n ongelooflike plek met sy rustige, blink water.  Die Goue Vroue besluit om eers ‘n privaat boottoer op die meer te vat sodat hulle in ‘n ommesientjie al die versteekte plekkies kan sien; hulle verken die mooiste swemplekke.

Hulle is nie spyt dat hulle die skipper gehuur het nie.
Die skipper het hulle vertel dat Lake Como besig is om baie van sy tradisies te verloor omdat superrykes (soos George Clooney) villas hier besit.  “Deesdae is die kanse groter om ‘n Ferrari as ‘n plaaswerker tussen die terracotta dakke te sien”, merk hy droogweg op en brei uit oor die paar grotto’s, oftewel huiseetplekke, waar jy nog minestrone, polenta en haasbredie kan bestel.


” En as julle by ‘n kothuis verbystap waar Pinocchio op die muur geverf is, dis die huisie van die tweeling, Angela en Giannina.  Hulle maak marionette.
“Elke marionet is soos ‘n baba,” verduidelik Angela. “Ons maak nie twee wat identies is nie  – selfs al ís ons ‘n identiese tweeling!”


Een van die marionette gemaak deur Giannina Tenti en Angela Leuenberger-Tenti © Andrew Montgomery / Lonely Planet

“Dankie,dit was onvergeetlik mooi”, sê Trommeltjie en voeg begeesterd by, “Bellisimo!”

Seegogga kyk benoud na al die kronkelpaadjies teen die berghange, wys die troukaartjie vir die skipper en vra hom om hulle asseblieftog direk by Grand Hotel Tremezzo af te laai.  Die boot skiet met ‘n swierige boog vorentoe en pyl direk op die villa se vasmeerplek af. Die Goue Vroue gryp instinktief hulle wieletjiestasse stewig vas en begin die ent se stap op die krom keisteenpad wat na die onderpunt van die reeks trappe na Villa Como lei. Nou nog net ‘n kort entjie dan is hulle by hulle bestemming…die Grand Hotel Tremezzo!


#Villa del Balbianello, op die wal vanLake Como © Andrew Montgomery / Lonely Planet

Elkeen het ‘n Storie

Elke gesin het ‘n storie.  Met “Cansa Relay for Life” gedenk ons ons s’n.

Elke jaar het ‘n ander tema.  In 2017 was dit ‘Karnaval’!

Ons goue oogmaskers met die pienk vere was ‘n treffer.  Min moeite.  Goeie impak. 

Die banier was ‘n ander storie.  Dit was ‘n materiaal toebroodjie met ‘n ou wit “block out” – blinding in die middel en swart kantgordynlap weerskante.  Die tegniek om al die letters op die doek te kry is van Spaanse oorsprong…uitsnywerk.

Op elke banier moes die volgende staan:
1.Span se naam.
2.Cansa Relay.
3.Kaap Agulhas Munisipaliteit.

Dan was daar spandrag.  Ons het purper manteltjies gedra.  Ander spanne het T-hemde laat druk.  Op die platteland gaan mens gróót!

Elke span het sy plot gekry langs die atletiekbaan vanwaar ons kon inval en tjeer vir ons aflosspan.

Omroepers van die plaaslike gemeenskapstasie, Radio Overberg, het vir spangees gesorg, aktiwiteite aangekondig en die atmosfeer met vrolike en later met gewyde musiek gesorg.

So tussen die aflosse is daar geëet, gelag, gesing, gehuil en stil geraak.

So ‘n aflos om die lewe te gedenk gee ‘n nuwe dimensie aan hoop.

Wees

Jy sit daar tussen jou bejaarde ma, jou jeugvriendinne en drie vreemdelinge en spalk jou hart oop.  Hoekom?  Hoe doen jy dit aan jouself? Is dit om jouself te verduidelik, te verontskuldig, te rasionaliseer of te verrinneweer?

Wie van hierdie kombinasie ken jou soos jy nou is? Jou kern is gekwes.  Jy is hiper intelligent.  Eensaam.  Geïsoleerd.  Lank nie meer deel van die familiekring van ouds nie.

Wie het al in jou wit skoene gestaan?  Wie wil?!

Worstel gerus verwoed voort maar hou op.  Kry end met hierdie kastyding en dít voor ‘n binêre gehoor.

Wat is dit wat jy wil hoor?  Wéés net…wees.

Gingham

Pa het haar altyd Daleen genoem maar sy was eintlik ‘n Kaapse Dalene.  Kom uit Riebeeck-Wes se wêreld.  Vrééslik netjies.  Nie ‘n haartjie uit sy plek nie en die mooiste hande.

Sy het ‘n fyn sin vir humor gehad, kon alles haarfyn onthou en was lief vir jongmense.  Nou moet ek byvoeg, jongmense was lief vir hààr ook.

Maar sy kon gladnie ‘n stout kind verdra nie.  Gladnie.

Ons was seker so vyf jaar oud toe ons glo in die kar baklei het oor ‘n roomys.  Soveel so dat sy nét daar die kar gestop het en in duidelike terme vir ons laat verstaan het dat, as ons nie onmiddellik ophou kerm nie, sy ons boude sal klop.  As jong dogtertjies het ons ‘n heilige vrees vir haar gehad.

Dis aan hulle tafel wat ons die eerste maal graankos geëet het.  Waar ons ook die eerste keer van Bokomo gehoor het en waar ons plaasbotter leer eet het.

Later jare, toe sy ‘n weduwee was, het sy gereeld kom kuier.  Ons was toe gladnie meer bang vir haar nie.  Gladnie.

Ons het saam handwerk gedoen, saam ‘n slaai aanmekaar geslaan en saam ge-oe en ge-a oor die vars reuk van Gingham reukwater.

Ek het haar vroeg in die jaar uit die bloute gebel.  Sy was opvallend bly om van my te hoor.  En vandag het ek haar nommer uitgevee.

Ek sal haar altyd onthou as Tannie Dalene wat na vars Gingham geruik het, wat so maklik kon lag en wie se blikkieskos almal vorentoe gekyk het!

Die Keuse


As ek die keuse het, luister ek in ‘n keurige ou strandhuis met ‘n asem-wegslaan-uitsig oor die Atlantiese oseaan na ‘n  boekekenner wat met diepe insig Edith Eger se internasionale wenner,The Choice, uitlê.
Wat ‘n voorreg om saam met Bredasdorp Leeskring by Z die bevestiging van die veerkragtigheid van die mens te kry. So bewys die post-traumatiese spesialis, Eger wat in Job 32 : 8 en ook deur die plaaslike skrywer, Audrey Blignault, gesê is. “Dis die gees in die mens wat hom insig gee.”

Veerkragtigheid, in ‘n neutedop, is om op te staan en aan te hou en aan te hou.
Hierdie skrywer was ‘n Hongaarse Jodin wat Auschwitz se konsentrasiekamp oorleef het. Sy het telkens teruggedink aan haar ma se woorde, “Just remember no one can take away from you what you have put in your own mind.”  Hierdie uitgangspunt stem ooreen met dié van haar mentor in latere jare, Victor Frankl.

Edith Eger het gekies om haar traumatiese ervaring in haar post-traumatiese stresberading te benut.

‘n Mens moet tot die punt kom om te vergewe.

Haar slotsom is: “Time does not heal, it is what you do with time.”

Edith Eger woon in Californië, sy is in haar 90’s en deel haar teorie oor KEUSE steeds met groot gehore.

Soos een leeskringlid agterna sê: “Dankie Z, vir jou bespreking! Weereens besef die mens is baie sterker as wat ons dink. Sy het soos die Feniks weer uit al die seer en vernedering herrys soveel sterker en wyser!! 🙏❤️🙏”

“Neverending Whatnot”

“Kom dat ons julle kan wys hoe. Amigurumi Donderdagoggend 09:00 by Uitsiglaan 2.Bring breinaalde (4 of 4.5) en hekelnaald. Ek het wolletjies.🧶🪄”

Hierdie uitnodiging is op die Amigurumi WhatsApp-groepie gerig.

Die eerste Donderdag was daar twee.

Sit jou gedagtes op loop. Ons werk selfs blommetjies op flop gedeeltes.

“🙌🙌Baie oulik, ken dit nie, sal ook graag wil leer!🤗”

“Morning Amigos !  Going to Hermanus on Wednesday if anybody needs anything from there!🌻🙂❤️”

Die tweede Donderdag net een.

“Dit lyk dan net of dit ekke gaan wees! Ek sal my neverending whatnot kom wys. Vir ‘n koffie bly en dan groet ek eers vir ±4 weke. Sien jou na 9.”

Die derde Donderdag kon nie een van die gebruiklike groep kom nie.

” Ek sal iewers in die jaar by julle kan aansluit! Ons is tans in isolasie. My man het verlede Donderdag positief getoets vir Covid!”

Ek kondig toe aan dat ons vir ongeveer 4 weke nie bymekaar gaan kom nie, maar toe kry ek die volgende twee boodskappe..

“O ek wou kom môre” en …

“Ek wou ook more kom vir my les😕”

En toe hervat ons weer ons weeklikse hekel- en breisessies!

Die twee ‘nuwelinge’ bring toe soos ek gevra het…”Hekelpen en 2 breipenne.Ek het dubbeldraad wolletjies🧶💃”

En almal is opgewonde oor die nuwe kreatiwiteit. Elke laswolletjie in ‘n ander kleur en met ‘n ander patroon en tegniek.

Ja,ons gaan die plaasvrouens nog die ‘magic ring’ hartjie ook leer.”

Danspassies

As die kat weg is, is die muis baas!

Reader’s Digest het ‘n versameling klassieke plate gehad…ons óók. Daar is gereeld hierna geluister maar die tye wat die tweetjies alleen by die huis was – veral snags – is die gordyne oopgetrek sodat hulle kon sien hoe hulle ballet (of selfs dirigeer!)Ek verwys nou na die tweeling. Ons is deesdae oumas.

Dit lyk my hierdie danspassies is oorgedra in die gene, want aldrie my kleinkinders dans!

Maar my lekkerste lag was die slag wat ek hierdie video kry waar elke danspassie…selfs die balletdanser se pirouette teen die einde nageaap is😄