Vars Herinnering

Wegbreek. Kuier. Vriende.
Stoepsit. Strandloop. Braaivleisvuur.
Kerriekos. Skaapboud. Koek.
Onpretensieus. Lekker jý wees. Óns wees.
Brakkies wat skimp vir ‘n stukkie kos.

Wat ‘n lekker lekkerte!
Vriende en familie so saam.
‘n vars herinnering.
En dan die verrassing..
‘n Jong bokooi én boklam wat tussen die suurvye kom wei.

Boklam en ooi kom wei


En in die sand
Die name van Goue Vroue
van Rebus se Kammaland.

Dankie, Mary

Hy hou die hele wêreld in sy hand…
Vandag het albei haar families haar begrawe. Al die kinders, grootmaakkinders, klein-en agterkleinkinders en ook die uitgebreide familie wat haar as hulle tweede ma ken.
Ons almal sal haar onthou vir haar passie vir die lewe, haar werk en al haar “familie”.
In ons almal se tuine staan daar van haar steggies geplant.
Sy was lief vir blomme en almal wat kom dankie sê het vir wat sy in ons lewens beteken het, het vir haar dankie kom sê met hulle blomme.
Ons het beurte gemaak om die kis graf toe te dra en saam bly staan terwyl die koortjies by haar oop graf staan en sing ” ‘n Ma is van ons weggeneem”.

Mary.

Doepa vir Trane

Die Goue Vroue is op ‘n avontuur in Afrika. Elkeen is die outeur van haar eie storie. Maar die Jumanji bord gooi ons rond. Lees al die avonture hier:  https://fresh.inlinkz.com/party/222c461d2afc4999aca03fa567cd84ea

********************************

Die bos is in ‘n warboel. Die wild is op hol en – ek is bevrees – die Goue Vroue ook.  Appeltjie het die dobbelstene gerol en ‘n fees vir die oog – Tarzan en baba gorillatjies- opgetower.

Intussen heers daar nog pandemonium in die woud. Die olifante met hulle lang bolippe het die pad gevat. Rebus toe waar die troeteldiere met paniek sien hoe die damvlakke daal, maar die res van die wild hier in die Serengeti is WILD. Die weer op Rebus het intussen opgesterk en die dam het nou weer water!

Gelukkig het Appeltjie vir Tarzan oortuig om ‘n paar toertjies op Rebus te kom doen. Tarzan laat hom nie twee maal nooi nie en span ‘n tou oor die dam, gelukkig het die troeteldiere die olifante en ander wild waterval toe gelei om plek te maak vir die dames en kyk nou net hoe geniet die spulletjie die oomblik! (Sien foto).

“Onthou, jy het nog ‘n afspraak met Krok”, herinner Una vir Aalsie.

Virgo C kondig aan: “Aalsie het ‘n afspraak met krokodil.  Sy skuld hom. Hy het immers gister toe sy hom beveel het die Goue Vroue uitgelos. Die wilddiewe was baie beter vleis vir ‘n honger krokodil. Ja, Krok het Rooibaard eerste verorber en toe die ander twee, maar dit was uit selfverdediging.”

Almal, Tarzan inkluis, skarrel terug bos toe want Aalsie gooi nou die dobbelstene. (Toortsie draai bekommerd terug. Sy het gehoor een imposante Blouwildebees het ‘n sjarmante buiging vir Blommetjie gegooi. Die tyd het aangebreek vir DIE GESPREK.) Aalsie wens San was nou hier want San dink op haar voete.

Onder die boom in Serengeti wag Leeu hulle in…nóú moet Aalsie haar prate praat. Virgo C praat gelukkig ook dieretaal en Una ken Afrika.

“Kom ons gesels nou met Leeu en kry vir Kwêvoël sover om die res van die wild na die boom te bring dan praat Leeu met almal tegelyk.”

Om vir Kwêvoël in die hande te kry was maklik. Sy het in die boom gesit en afluister en het met ‘ n geskal ingestem om al die diere na koning Leeu toe te bring.

Positief het intussen ook by die dinkskrum aangesluit. Dié bordspel was haar idee! Sy herinner almal daaraan dat die spel sy loop moet neem totdat almal deelgeneem het en aan die einde moet hulle onthou om “Jumanji!” te skree.

Aalsie het gelukkig haar draagbare mikrofoon by haar.  Sy was mos ‘n omroeper.  Sy praat hard en duidelik uit die boom met koning Leeu. (Sien foto).

Aalsie pas haar aanhef met Leeu aan. Sy sê nie meer hier moet ‘n einde aan die pandemonium gemaak word nie, maar begin met…
“Agbare Koning Leeu. Ons is deel van die Goue Vroue en ons het ‘n wonderlike avontuur hier, maar ons is op hierdie tydstip ons lewens aan die kompromie met Krokodil te danke. Ek het ‘n belofte gemaak en daarvoor het ek almal u koninkryk se donasies nodig. Net u sal hulle kan oorreed om een van hulle tande te gee sodat Krok se krokodiltrane vir ewig kan opdroog. Ek weet van ‘n paar wat hulle voortande sal gee maar dis nie nodig nie. Enige tand sal werk.”

“Dit is haalbaar”, antwoord Leeu en strek hom lui uit. “Maar hoe beplan julle om dit te doen? Die opdroog van sy trane?”

Aalsie verduidelik hard en duidelik wat die plan van aksie is. Leeu moet dit self so aan die res van die wild oordra en toesien dat dit gebeur.

“Ons gaan die tande verpoeier – eers die bobbejane kry om die tande hier onder die boom te trek en op een groot hoop te gooi. Dan die buffels kry om dit fyn te trap en dan sal Kwêvoël apteker speel. Hy sal sorg dat Krok betyds sy poeierdoepa inkry om ‘n tranedal te voorkom.”

“Koning Leeu, dis die minste wat ons vir Krok kan doen!”, por Virgo C aan.

“Dit is beslis haalbaar”, kom dit nou meer oortuigend van Koning Leeu en met dié kom die wild uit alle oorde aangedraf boom toe met Kwêvoël wat kwetterend heel voor vlieg.

Buffel is sy onbeskofte self en stamp almal uit die pad totdat hy in ‘n stofwolk heel voor tot stilstand kom. Kwêvoël trap hom sleg uit, maar hou skielik op as hy Leeu se vuil kyk sien. Hierdie is ‘n gewigtige saak en stilte daal ooreenkomstig op die trop neer.  Koning Leeu spreek sonder enige omhaal van woorde sy wens uit en al die bobbejane staan reg met knyptange (nogal!) om die diere se tanddonasies in ontvangs te neem. Buffel trap eiehandig die hoop tande fyn en Kwêvoël vlieg -hierdie keer sonder ‘n gekras want hy vlieg met ‘n bek vol tande – reguit rivier toe waar krokodil dankbaar die wenresep ontvang en vir Kwêvoël – dié keer sonder trane in sy oë – groet.

Aalsie sug verlig toe Kwêvoël die blye tyding aandra.  Nou voel sy nie meer so sleg oor die nagevolge van haar praatstok uit Tanzanië nie. Sy beskou haar afspraak met Krok as afgehandel.

Toortsie se GESPREK met Blommetjie is agter die rug en sy glimlag so breed dat sy amper vergeet dat dit nou haar speelbeurt is.

“Gooi,Toortsie!”

Terwyl die Dobbelstene Rol

Lees al die avonture hier: https://fresh.inlinkz.com/party/222c461d2afc4999aca03fa567cd84ea

Dames, om hier uit te kom, moet ons so vinnig as moontlik begin. Die olifante is klaar in Rebus, so vir ons om ons dorp te red moet ons die speletjie klaarkry. Help nie ons gee Aalsie die skuld nie, hoe moes sy weet die Praatstok het Jumanji ontsluit.

Terwyl die Goue Vroue met groot afwagting die dobbelstene gooi skrik Rebusfontein se bont koei amper haar kolle weg. Sy sien ‘n groot stofwolk en  verbeel sy haar of hoor sy ‘n jong kalfie bulk. As haar instink haar die drop nie is dit ‘n blouwildebeesbulkalf!

 

Ek weet wat alles verkeerd kan loop!

Danie kom met groot oë oop en toe aangehardloop.  Hy pyl reguit op die stofwolk af. Dit kan net één ding beteken…die bordspel is besig om met die Rebus-vroue se koppe te smokkel en sy Una is mos altyd kort op Positief se hakke.  Wat as Una in gevaar is? Maar dan sien hy vir klein Dawie en besef dat dit Appeltjie se gooibeurt moet wees.  Una se lewe is gladnie meer in gedrang nie.  Sy mag dalk effe lyfseer wees want hy hoor haar elke nou en dan mompel, “Oe,my lyf.”  Maar dis nie al wat Una mompel nie.
Met verdrag vertel Una van die blouwildebeeste se ritueel om- as deel van hulle migrasie in die Serengeti Natuurreservaat in Tanzanië- blindelings agter die reën anderkant die Mara rivier aan te storm.
Hulle versuip by die duisende en so hou hulle die ekologie aan die gang.  Vir die krokodille, visse, hiënas en ander wild is dít groot stukke steak wat in die rivier geslinger word.
Aalsie wonder hoe Una so ingelig is en dan onthou sy.  Una se man werk gereeld in Afrika en hierdie Serengeti uittog is al ‘n legende.
Dawie hoor San sê sy gaan nóú toer.  Sy het mos Afrika-bloed in haar are!
Frannie se kat wonder wat het van al die broodjies geword.Die Goue Vroue sit seker en broodjies breek daar waar die stofwolke so staan.
“Kom nou,Kom nou”, laat Seegogga se papegaai weet. “Moenie op loop gaan nie.  Die kalf is nog nie in die rivier nie, hy word nog net gebore.  Toortsie speel vroedvrou.  Sy weet van kallers vang.”
Christa se drie snauzertjies blaf in koortjies. Hulle raak vreeslik opgewonde want Christa is besig om haar nuwe kameralens in te stel vir aksiefoto’s.
Carien beur weg.Sy bly gefokus op die bord. Daar waar sy plak kry sy nooit tyd vir bordspeletjies nie en sy gaan beslis nie haar mooi wit uniform met ‘n kalf se geboorte bevlek nie.
“Wie praat van ‘n geboortevlek?”, vra Woordnoot benoud.  Virgo C kan op haar kop staan. Sy wys beslis nie waar haar geboortevlek sit nie!
Dis chaos besluit Tommie en gooi al sy jagtersinstinkte oorboord as hy die groot olifante hoor trompetter.  Hier moet hy wegkom.
Intussen gooi Appeltjie die dobbelstene…en Sonéll se kop gons met al die prentjie-idees vir haar nuwe kunskinders.

Dan Smelt my Hart

Hy is nou drie. ‘n Werfbobbejaantjie, maar soms verdwyn hy soos ‘n groot speld. In sy pa se woorde: “Partykeer Dan verloor ek hom. Dan soek ek hom en dan sit hy êrens besig om boek te ‘lees’. Dan smelt my hart.”

Eerste woordeskat

San het die Goue Vroue soos volg getoets:

“Het julle al geskryf oor die kostelikste oomblik met ‘n kleinkind? Indien nie – dit kan ook ‘n oulike boek maak. Dalk ook in alfabetiese orde??? I donno. Besluit maar…”

Toe besluit ek om my middelste kleinkind se woordeskat te deel. Dis sy wat hierbo in haar bed sit.

Die nuutste.Nina klim in die bed met ‘n boek,maak haar poppies onder ‘n kombersie toe en lees vir hulle!!

Nina se woordeskat op 19 mde

Mamma
Pappa
Maatjie
Baba
Ouma
Oupa
Tannie
Oom

Udo
Mak (Mark)
Tommy
Bacca
Hôda (Yoda)

Appie
Tat (kat)
Woef
Padda (ook vir krokodil/dinosoar)
Hoehoe (uil)
Pêd
Kaap
Koei
Has
Mys
Papiek (Pepa Pig)
Pieg (vlieg)

Nannas (borsmelk)
Kos (tos)
Matie (tamatie)
apuh (appel)
Tas (kaas)
Botie (broodjie)
Mak (melk)
Bate (water)
Komme (komkommer)
Moen (lemoen)
Tiemoen (suurlemoen)
Pap
Bottel
Bôd (bord)
Koek (koek, chocolate, sweets)
Happie

Bad
Lappie
Bôsel (tandeborsel)
Poe (shampoo)

Ty (trui)
Batie (baadjie)
Hoed
Tokkies (sokkies)
Boek (broek)
Keke (klere)
Toene (skoene)
Teemboek (swembroek)
Doeke
Tikkie (strikkie/rekkie)
Poef
Piepie

Kop
Mon (mond)
Njis (neus)
Ole (ore)
Ogies
Missie (moesie)
Nakie (naeltjie)
Hale (hare)
Buh (bril)
Hanne (hande)
Poete (voete)
Pinge (vinger)
Boude

Bed
Tas
Tas (kas)
Toeh (stoel)
Tlappe
Ka (kar)
Hys
Behs (kombers)
Kahkie (karretjie/pram)
Mat
Tan (sand)
Tee (see)
Hags (gras)
Klippe
takkie (sakkie)

Ba (bal)
Boeke
Teddie
Tiekie (tiertjie)
Mout (remote speelding)

Tap (stap)
Dudu
Hy (ry)
Is (sit)
ôtau (optel)
ytah (uithaal)
eet
mof (mors)
taan (staan)
hees (lees)
was
klim
kak (kyk)

peeh (speel)
daan (dans)
ting (sing)
bal (val)

Moeg
Honge
Toooeeet (koud)
Halm (warm)

Bo
Da (daar)
Bêg (weg)

Hallo
Bai
Amen
Eina

Kersfees in Julie op Rebusfontein

Die Goue Vroue kuier steeds tog te lekker om die langtafel op Rebusfontein terwyl die praatstok van die een Goue Vrou na die volgende aangeskuif word, elkeen haar beurt kry om te praat waaroor sy ookal wil. Maar dit beteken nie dat die Goues altyd tjoepstil sit en daar nie soms tussenwerpsels ook is nie, soos ek wat ‘n draaitjie wil loop, en dit op die ou end uitloop op ‘n reddingspoging nie! Soos ons mos darem noual amal weet, weet ‘n mens nooit wat volgende by die Goue Vroue gebeur nie.

Intussen het Seegogga vir ons elkeen ‘n geskenkie gepos: ‘n Skilderytjie van Blommie, Kameel se koei wat sy superbont geverf het en twee buffs, een in wit met geel gedruk en een in geel met wit Goue Vroue op gedruk. Te oulik.

Maar Christa is ook nie links nie, net daar besluit sy dat die langtafel nou behoorlik versier moet word soos vir ‘n Kersete. Ons hét dan nou almal ‘n geskenkie gekry en hoekom mag ons in Suid-Afrika nie ook ‘n winterskersfees hou nie? Natuurlik wil ek dadelik deelneem, want as daar net ‘n skrale moontlikheid van pret is, wil ek deel wees daarvan.

Ek en Appeltjie maak mos die servette met die goue rantjies.  Ek het ‘n lieflike stensil ontdek in die plaaslike ‘craft shoppie’.  Dis nou net mooi die regte ontwerp vir ‘n winterkersfees!

Om stensilwerk te doen is ‘n tydrowende storie. Daarby verg dit baie konsentrasie en ‘n fyn motoriese aanleg. Gelukkig is Appeltjie my servet-skep-maatjie.  Sy is baie knap met die omkapmasjien en meet elke ontwerp akkuraat uit voordat ons die 14 servette aanpak.  Ons kan nie afsteek by Christa se geel-en-wit gedekte tafel nie.  Ons goue servetpatroontjies verleen glans aan die winterkersfeesviering.

Elke Goue Vrou het ‘n takie wat met intense toewyding aangepak word.  Ek is rêrig nuuskierig om te sien hoe elkeen Seegogga se buffies drapeer.

My foto is impromptu geneem, maar ek glo julle sien ‘n sweempie gesofistikeerdheid raak!

Lag my Klaar


Sy leen haar ore gereeld uit vir haar Goue Vroue blog-groepie.  Soveel so dat sy dié Sondagoggend besluit het om haar gehoorstukke uit die skroefblikkie te haal, splinternuwe batterye in te sit en om dit heeldag aan te hou.
Sy wil nie al hoe dower word, gefrustreerd, gespanne of geïsoleer voel nie en veràl wil sy nie in depressie verval nie…en dit alles omdat sy haar gehoorverlies verwaarloos het!
Dis dus te verstane toe sy die oggend by ontbyt aankondig, “Ek kan nou weer hoor!”
Met dié haal sy die twee warm eiers uit die eierkokertjie, gooi dit vinnig in die bord neer en kap met die vrugtemessie op haar eie kneukel.
Haar man giggel elke nou en dan.
“Waaroor lag jy?,” wil sy later ergerlik weet.
“Oor vanoggend.”
“Wat van vanoggend?”
“Onthou jy die eier?”


“Ja?”
“Ja, jy het die eier gemis…jy kon hoor, maar jy kon nie sien nie!”
Hy gooi sy lang arms om haar en nou lag die twee saam!

Peter David

Hy dra haar op sy hande
Beloof haar silwer armbande
“Een vir elke jaar!”
Hy glimlag mooi vir haar

Sy helder blou oë
Besonders as hy na haar kyk
Asof die liefde dit deurspoel
‘n Ongekende, warm gevoel

Sy vol mond vorm die woorde
“I love you”
En sy antwoord sag
“I love you too”

Nou draai sy haar silwer armband
Om en om en om
Haar herinneringe kry die oorhand
“Ek droom nog steeds van hom!”

Photo by Rachel Claire on Pexels.com

Spookloop

Die Goue Vroue is ‘n handjievol Suid-Afrikaanse vroue – oud en jonk – wat lief is vir skryf. Ons is geanker in die werklikheid maar spoor mekaar met bloguitdagings aan om te fantaseer. “The Talking Stick” dien in hierdie geval as inspirasie tot wonderbaarlike stories…elke Goue Vrou kry haar beurt. Hierdie rondte pak ons in alfabetiese volgorde aan. Dit werk so: as jy die praatstok vashou is dit jóú beurt! Jy praat en die ander moet luister sonder om jou in die rede te val. As jy klaar is met jou storie, gee jy die praatstok vir die volgende persoon aan. Volg hierdie skakel as jy ons Goue Vroue se stories in volgorde wil lees: https://fresh.inlinkz.com/party/fe16b378ba494670a41c59177986b352 As daar nou een plek is op ons dorp wat ek geniet is dit die Bredasdorpse Skeepswrakmuseum. Daar is altyd ‘n verrassingselement, intellektuele stimulasie en ‘n lekker plattelandse samehorigheid. Maar van al die aande by die museum was Vrydagaand se Spookloop intellektueel die mees uitdagendste. Die museum se nuwe trusteeraadsvoorsitter is ‘n internasionale laerskoolonderwyser vol vars idees. Hy het die museum ‘n lewendige museum gemaak met sy nagtelike spookloop sessies. Ons was die heel eerste groep van 15 wat dié avontuur aangepak het. Ons het stiptelik nege uur (Vrydagaand) begin. Elkeen met sy flits want die museum was pik donker. Synde ‘n eerste het niemand geweet wat om te verwag nie. Gaan daar spoke rondloop? Gaan hulle spesiale lig-en klankeffekte hê? Ons weet van die vrou en haar dogtertjie en soms ook ‘n seuntjie wat daar spook. Gaan hulle daar wees? Toe die kerkklok nege uur slaan is ons ál vyftien binne die ontvangs. Ons drom saam rondom ‘n opgestopte bontebok. Die voorsitter spel die reëls duidelik uit, gee vir elkeen ‘n skryfbord met pen en instruksies en verduidelik dat ons vrae gaan kry en by elke lokaal wat ons besoek ‘n leidraad sal ontvang. Die leidraad sal ons lei na die versteekte skat. Nou moet ‘n mens die opset by die skeepswrakmuseum verstaan om vinnig by elke lokaal uit te kom. Daar is die skeepswrak deel met kanonne en boegbeelde en ‘n duiker in ‘n glaskas. Dan is daar die outydse huis waarin die kombuis, Audrey Blignault en Suster Pop (die vroedvrou), die predikante en die eerste kuratrise vereer word. Daar is ook ‘n rooi fluweel eetkamer en dan ‘n voorhuis met ‘n geelkoper uitstalling wat kom van die Queen of the Thames. Die derde lokaal is ‘Down Memory Lane’ waar outydse hekelwerk, musiekinstrumente, tikmasjiene, speelgoed, naaldwerk en trourokke agter glas uitgestal word. En as jy die antwoorde op jou bonusvrae soek moet jy in die tuin loop soek. Het ek gesê dat die spookloop inderdaad ‘n feitesending was in en om die museum? Natuurlik was ons almal oorweldig! Niemand het hulle antwoorde hardop gesê nie want daar was ‘n prys op die spel. Almal het vervaart in die donker met hulle flitsies rondgeloop op soek na antwoorde op die lys vrae op hulle skryfborde en – ek is verlig om te kan sê- ek was nie die enigste een wat vir die gidse (daar was een in elke lokaal) geskrik het nie. Ek vermoed wel dat ek die enigste een is wat drie keer in dieselfde lokaal vir dieselfde gids geskrik het! Die 1ste leidraad was iets oor kanonne. Die 2de leidraad was van drie mans wat ‘n kanon uitgeduik en aan die museum geskenk het. Die 3de leidraad was ‘ staan agter my en gee 6 treë na links’. Met al die gesoek kom ek toevallig op my eie selfoon in die gras af! Dit moes met die intensiewe soektog uit my sak geval het. Het ek genoem dat een van die deelnemers my handsak vir my gebring het? Ek het dit in die eerste lokaal vergeet. Nietemin, op die ou end het ons soos verbouereerde matrose tussen die ankers en die kanonne saamgedrom en niks wyser geword nie. Die gidse was ons genadig deur te sê die drie duikers het méér as een kanon geskenk. Ons is terug na die inligtingsbord. Nou toe nou! Die ander kanon lyk nie eens na ‘n kanon nie…dit lyk soos ‘n groot klok. Ons drom toe maar agter die ‘groot klok’ saam maar hoor nie die bel slaan nie, want ons is heen en weer maar kry nêrens die skat nie. Ons weet nie eens hoe die skat lyk nie. En die gidse? Al wat húlle skree is ‘tannie is koud’;’ oom is nou warm’. En net voordat ons van pure moedeloosheid wil hensop, kry mý skat van ‘n man die skat tussen die clivias! Die skat was ‘n vierkantige boksie van geriffelde karton met ‘n strikkie van tou. Binne- in was daar ‘n medalje, sjokoladelekkers en ‘n geskenkbewys van ‘n gesogte restourant. Verder is ‘n gegraveerde glas met pienk-en-wit malvalekkers en ‘n papierstrooitjie daarin aan die groot ontdekker oorhandig. Eureka! Elke deelnemer het ‘n sertifikaat, ‘n koppie koffie, beskuit en ‘n goeie herinnering gekry. Ek kyk met nuwe oë na ons skeepswrakmuseum en sy personeel. Bravo! Adri, dis nou JOU beurt!