Van Lugkastele na ons Goue Aarde (Kalenderstories)

Ons is ñ groep vroue, bloggers, en tussen ons klompie het ñ dorp ontstaan, Rebusfontein. Iewers in Suid-Afrika. Iewers in ons lieflike land.
Hierdie hoofstuk sluit by ñ menigte voriges aan. Jy sal dalk frons, jy sal dalk wonder. Ja, Rebusbestaan. Vir ons, en dalk vir jou.

Volg hierdie skakel om by die Inlinks te kom waar al die stories in die regte volgorde verskyn: https://fresh.inlinkz.com/p/e510564f63d7492b9d9a4654518443afhttps://fresh.inlinkz.com/p/e510564f63d7492b9d9a4654518443af

Vervolg…ons begin met ‘n verwerking van die stertkant van Una se kalenderstorie:

Die klok slaan 12 uur, en Una, WoordNoot en Trommeltjie loer oor hulle skouers. WoordNoot en Aalsie se foto is geneem. Una het haar broodjie leer bak.

‘Saggies julle, moenie skrik nie. Dis net ons…’, fluister  Una.

Toortsie, Seegogga, San en Positief  kom gebukkend aangesluip en ek volg agterna.

‘Die ander ruim op.’

Vir ń oomblik voel Una skuldig, maar net vir ń oomblik. Sonell, Adri, Christa, VirgoC en tannie Frannie gaan vies wees. Darem kan ons hulle laat weet as ons in die moeilikheid raak.

‘Almal, maak toe julle oë, ons gaan maan toe skiet.’

Ons land redelik bo-oor mekaar daar aan.

My oë rek. Daar wag die ander goue vroue ons sowaar in!

‘Dink julle lot nou wraggies julle kon ons agterlos om alleen skoon te maak,’ sê Appeltjie kliphard.

‘Kyk daar. Ek gaan soontoe.’ Una’tjie is nou op haar stukke.

“Una, nou wil ekke verder vertel”, sê Aalsie ongeduldig.  “Die tyd het aangebreek dat die maan soos mis onder die son verdwyn.  Terug aarde toe!”

‘Ek bring vir jou ’n sonneblom uit Bethlehem
En gee dit water op Bloemfontein’

Hierdie refrein maal deur my kop.

My gedagtes gooi ‘n wye draai.  Terug na die sonneblomlande waar ek weer eens my gesig in die rigting van die sonneblomme draai en ek voel die sagte hitte van die son.

Terug in die werklikheid val dit my by…die uitdaging is nie bloot om ‘n kalenderfoto te plaas nie, ek is veronderstel om my Rebus-kookklasresep hier te deel.  Gelukkig ken ek my gunstelingresep uit my kop.  Dis ‘n Turkse pilaf. Dit werk so:

Braai 1 groot ui in sonneblomolie!
Voeg nou een vir een skaapribbetjie by, sout dit en braai tot bruin. Skep gaar ribbetjies uit en hou eenkant.

Braai 2 koppies rou rys en amandelvlokkies in die vet van die ribbetjies wat in die platboompot agter gebly het.

Sodra die rou rys bruinerig gebraai is, voeg die volgende 3 gedroogde kruie by: roosmaryn, marjolyn en pietersielie (en as jy kruisement het, voeg dit ook by).

Gooi 4 koppies kookwater en tamaties wat in blokkies gekap is hierby.  Los ‘n Oxo blokkie op in ‘n eetlepel kookwater en roer by vir ekstra geur.

Skep die bruin gebraaide ribbetjies bo-op die gegeurde rys en laat die rys kook tot gaar.

Nou kan Rhebus se Goues aansit vir ‘n koninklike ribbetjie-en-rysgereg en hierdie besonderse verjaarsdag saam vier.

Una se gedagtes dwaal nog steeds tussen die lugkastele en die maan rond, maar die res van die Goue Vroue trek haar subtiel in die gesprek in.  Niks kom by ‘n groep vriendinne om ‘n bord kos nie. Die boogskutters, dis nou sodra hulle ‘by’ is, is vrygewig met hulle tyd en aandag en slaag daarin om elke persoon te laat voel asof hy die middelpunt is, veral as hulle saam intellektuele argumente en filosofiese idees deel.

Word Vervolg

27 thoughts on “Van Lugkastele na ons Goue Aarde (Kalenderstories)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s